Een carrière met een sauzeke angst

Een paar jaar geleden werd het bijna een trend: youtubers en influencers die opeens heel open begonnen te spreken over mental health. Internationaal en nationaal wordt het taboe zachtjes aan doorbroken. In Vlaanderen met een Jitske Van de Veire, Magali De Reu, Leen Dendievel en een berg anderen. 


Maar 'in den business'? (Niet dat Jitske van de Veire geen fullblown boss is natuurlijk). Ik kan niet meteen zelf op een voorbeeld komen. 


En laat dat net het probleem zijn. Of toch een element dat me indertijd niet vooruithielp maar zelf een beetje dieper duwde: het gebrek aan voorbeelden. 


Laat me er hier dus misschien eentje voor u zijn. Want nu de wereld terug een beetje ‘open’ gaat, staat er een golf van mental issues op ons te wachten. 


Ik heb zelf geen etiketje of label in mijn medisch dossier hangen. Doorheen de jaren vielen verschillende termen, die eigenlijk niet uitmaken.


In het kort? Ik vond het leven moeilijk. En was stikjaloers op mensen die wel ‘gewoon efkes naar den Delhaize konden’. Ik kon dat met momenten namelijk niet. Of dacht dat niet te kunnen. Waardoor een tripje naar de supermarkt een calvarietocht werd, vol angst, stress, klamme handjes, duizelingen enzovoort. 


Buitenkomen was moeilijk, de wereld was vijandig. 

Het waarom erachter kan ik nog steeds niet helemaal vastpakken. Ik ben ook gestopt ernaar te zoeken. Ik ben gewoon zo. Daar zit ook een groot stukje rust in. Aanvaarding. 


Het zotte daaraan? 


In de periodes dat naar de cinema gaan een vreselijk idee leek, ik met moeite een trein opkroop (en bewust vroeger vertrok om in een lege wagon te zitten), ik geen vijf kilometer kon fietsen zonder halverwege wenend naar mijn moeder te bellen… bleef ik wél gewoon werken. 


En ik deed dat goéd. 


Ik kreeg complimenten, extra projecten, promoties. 

Maar ik zag af. Als je huis verlaten zwaar en moeilijk is, is acht uur per dag buitenshuis doorbrengen een hel. Op een plek die niet van jou is, met mensen die je niet écht kent. Elke dag was aftellen, energie verliezen, maar het toch blijven doen. 


Tot je tegen een muur botst. 


Met mijn rug tegen die muur gaf ik mijn ontslag aan een verbaasde manager die nergens van wist en mijn plotse vertrek niet kon plaatsen. Ik werd thuisgeschreven door een dokter nadat mijn vriend me verplicht meesleurde naar diens kabinet. Ik maakte gekke carrière-sprongen met het idee ‘dat het dan wel beter zou gaan’. 


En ondertussen probeerde ik het leven beter te leren managen. Met hulp van mensen, medicatie, technieken. 


Ik ben nu 36 en heb eindelijk het gevoel dat het leven me begint af te gaan. 


Dat kwam stilletjes, niet opeens. 


Met de jaren, de leeftijd, de wijsheid? 


Een eerste grote shift vond plaats nadat ik er voor een eerste keer - gedwongen - open over was tegen een uitstekende baas. Die er rekening mee hield, me niet betuttelde, me zelf alle vrijheid gaf, maar wel stiekem mee oplette. 


En daarna werd ik mama. Het helpt om opeens het belangrijkste in je leven extern te hebben rondlopen. Het trekt je een beetje uit jezelf en je hyperfocus op je gevoelens, angsten en sensaties. Als je kind kotst, is dàt het belangrijkste. Punt.


Om maar te zeggen:

Het is ok om niet ok te zijn. 


Als het met u nu niet ok is, kan het dat morgen wel zijn. 


Het gevoel dat de rest van de wereld zomaar effe makkelijk door het leven huppelt richting succes? Klopt niet, kijk maar naar mij. Op papier een stevige carrière, achter de schermen veel angst en onrust.


Zou ik iets anders doen? Wat zou ik u aanraden? 


Spreek erover, wees open. Niet alleen in je persoonlijke leven, ook op het werk. Je bent namelijk niet twee verschillende personen. Ge pakt overal uw zakske mee. Laat maar zien wat erin zit. Dan kunnen de goei daar rekening mee houden op een manier die bij u past. 


En ook: het kan, ‘succesvol’ zijn met een angststoornissen, paniekaanvallen of whatever uw etiketje is. Het hoeft niet te betekenen dat je niets bereikt. Laat die zorg geen extra stresske in uw arsenaal zijn.


Dit gaat niet over mij. Dit gaat over u. Ge zijt niet alleen. Het komt in orde.

Geschreven door

Ilse Van Dyck

madam achter boelo. Ik publiceerde dit oorspronkelijk op mijn persoonlijke LinkedIn, maar kreeg zoveel reactie en deel het graag zoveel mogelijk.

Andere interessante content

(als eigen lof stinkt, riekt het hier naar gestoomde bloemkool)

No results found, try adjusting your search and filters.
Something went wrong, contact us if refreshing doesn’t fix this.
No results found, try adjusting your search and filters.
Something went wrong, contact us if refreshing doesn’t fix this.

Toffe jobs

De partners waar Boelo met plezier mee samenwerkt. (We doen er een babbeltje mee en vinden ze ook écht plezant).

No results found, try adjusting your search and filters.
Something went wrong, contact us if refreshing doesn’t fix this.